Kleopatra

Ostatnią, panującą dynastią w starożytny Egipcie była dynastia Ptolomeuszy. Dynastia ta była pochodzenia macedońskiego i panowała od 305 roku p.n.e. do 30 roku p.n.e. Jej założycielem był Ptolomeusz I Sotero. Od imienia jego ojca – Lagosa – dynastia zwana też była dynastia Lagidów. Ostatnia władczynią, pochodzącą z tego rodu była Kleopatra VII.
Kleopatra żyła w latach 69-30 p.n.e. Starożytnym Egiptem władała od 51 roku p.n.e. Później odebrano jej władzę. Jednak odzyskała ją z powrotem w 47 roku p.n.e. przy pomocy Cezara. Ze związku z władcą Rzymu urodził się syn – Cezarion, który został zamordowany z rozkazu Oktawiana Augusta.
Po śmierci Cezara 15 marca 44 roku p.n.e. poślubiła na przełomie lat 37/36 p.n.e. stronnika
i przyjaciela Cezara, a później także jednego z decydentów rzymskich – Marka Antoniusza. W 31 roku p.n.e. za namowa małżonka, Kleopatra wzięła udział w przegranej bitwie pod Akcjum. Po klęsce Marek Antoniusz popełnił samobójstwo. Po jego śmierci również Kleopatra popełniła samobójstwo – według tradycji zginęła od ukąszenia jadowitego węża.
Kleopatra, jako władczyni starożytnego Egiptu, stała się bohaterką wielu utworów literackich, napisanych przez Szekspira, Shawa, Ludwiga, Norwida, Morstina i wielu innych.


Źródło:
- Encyklopedia Powszechna PWN, w 10 tomach, wyd. Świat Książki, Warszawa 1999

Zobacz także:
Starożytna Grecja
Starożytny Rzym